#Blog 16: Focusdag of flierefluiten? Eerste hulp bij ongemak.

Wauw, na dat weekje buffelen kwam ik er achter hoe onaardig ik voor mezelf was! De lat lag hoog, ik vond mezelf ‘lui’ (seriously?!!!!!) en hoe goed ik ook probeerde voor mezelf te zorgen, ik kwam niet vooruit. En daar vond ik dan ook weer vanalles van. Toen ik dacht zag, kon ik eruit komen. 

Daar gaat mijn blog deze week over! Nieuwsgierig? Lees vooral verder!

 

Vandaag geen standaard tips, maar meer suggesties. Want ik ben ervan overtuigd dat luisteren naar jezelf en je behoeften (en misschien wel je intuïtie) het allerbelangrijkste is wat je voor jezelf kunt doen. En dan komen de antwoorden vanzelf.

Als je mijn vorige blog hebt gelezen, dan las je hoe het even pittig was voor mij afgelopen week. Maar al met al vond ik dat ik het best goed deed, wanneer ik de balans opmaakte. Dus toen vriendlief deze week alweer een stuk mobieler was, vond ik wel dat ik weer een tandje bij mocht zetten op werkvlak. Ik had uiteraard wat moeten schuiven met prioriteiten en kon het nu toch wel weer oppakken, toch?

De werkelijkheid bleek weerbarstiger. Want ik kwam niet vooruit. Sterker nog; het voelde alsof ik achteruit liep. Steeds meer chaos in mijn hoofd, vermoeidheid en een verminderde stemming. Er kwamen als donderslag bij heldere hemel grote thema’s langs en het voelde alsof ik niks meer voor elkaar kreeg. Gelukkig was het niet continu zo, er waren ook momenten dat ik me wel oké voelde, maar overall voelde het naar. Ondanks de massage, een fijne lunch, een middagdutje en m’n doorlopende meditatiebeoefening. Op die manier kwam er eigenlijk nóg een oordeel bij kijken: ik zorgde toch goed voor mezelf? Waar had ik dan in hemelsnaam last van? En hup, er kwam weer iets bij waar ik me rot over voelde. Zo voelde het steeds meer als een lawine.

Vrijdagnacht had zoonlief had niet één, maar twee keer in bed geplast. En ik had die dag een Focusdag bij mijn businesscoach. Een dag waar je lekker afgezonderd en geconcentreerd productief kan zitten zijn. Ondanks dat er wel wat dingen lagen, wist ik het ook niet zo goed. Want ik had nergens zin in en voelde me moe en lamlendig. Uiteindelijk besloot ik het helemaal anders te doen. Dit is wat ik die dag gedaan heb:

Erkennen

Aan alles voelde ik dat ik niet in een productieve flow zat. Daar kon ik vanalles van vinden, maar daar wordt het niet per se beter van, leert de ervaring mij. Ik moest vaststellen dat er ongemak was. Zonder het te willen snappen of te analyseren waar het vandaan kwam, het te ervaren.

Praten

Er moest vanalles uit, want het zat veel te vol. Ruimte maken, ventileren, je hart luchten; het werkt zo bevrijdend (in ieder geval voor de volle koppies zoals ik). Dan is het wel van belang dat je iemand tegenover je hebt die zonder oordeel kan luisteren en in eerste instantie geen oplossingen gaat aandragen. Want het is het mooiste als je daar zelf toe komt.

Mediteren

Liggend op een matje deed ik een begeleide compassiemeditatie. Ik besefte hoe onvriendelijk ik voor mezelf was geweest in de afgelopen week en hoe ik ongemerkt in mijn gedachten was gaan geloven en vast zat. Dat was niet wat ik nodig had, maar vriendelijkheid en mildheid. Door de meditatie kon ik daar weer contact mee maken. Het is zo belangrijk dat je kunt erkennen hoe het is, met acceptatie en mildheid. En soms vergt dat echt tijd en ruimte en heb je aan één keer niet genoeg.

Schrijven

Daarna ben ik in mijn dagboek gaan schrijven. Zonder al te veel na te denken, de woorden als vanzelf laten komen en aan het papier toevertrouwen. Zonder ze in twijfel te trekken, zonder te veel willen redigeren. Ineens kwam ik nog een aantal pijnpunten tegen, die ik anders niet had ontdekt. Mijn interne criticus was continu bezig mij als ‘lui’ aan te duiden. Daar ga je je natuurlijk ook niet beter van voelen. Het schrijven brengt afstand en laat je de dingen weer meer in perspectief zien.

Wandelen

Daarna zijn we met z’n drieën heerlijk gaan wandelen in de Hoeksche Waard. Genieten van goede gesprekken, maar ook juist van de stilte. Het zien van het mooie groen van het gras en de bomen en de blauwe lucht. Je billen voelen op het harde houten bankje. Met je blik de ganzen volgen die langskomen en ze ook weer loslaten. Horen dat de wind anders klinkt in de bomen, dan in het gras en in je haar. De buitenlucht opzoeken is wat mij betreft altijd een goed idee! Het is ook vaak één van de eerste dingen die we vergeten (ik in ieder geval wel).

Het was zo voedend en tegelijkertijd voelde ik me heel erg ontspannen. Ik kwam van mijn hoofd weer terug in mijn lijf. En bijkomend voordeel: ik had inspiratie voor een blog (één van de dingen op de ‘to-do lijst’) en schreef vanuit flow en niet vanuit forceren.

Op een rijtje:

  1. Erkennen
  2. Praten
  3. Mediteren
  4. Schrijven
  5. Wandelen

Het zou kunnen dat deze tips voor jou werken, maar het kan ook zijn dat jij hele andere dingen nodig hebt. Jij alleen kan dat bepalen. Het enige dat er voor nodig is, is ruimte om te voelen wat er is én jezelf toestaan te doen wat goed is voor jou op dat moment. Alles vanuit vriendelijkheid, zonder oordeel.

 

Your self-worth has nothing to do with your craft or calling, and everything to do with how you treat yourself.

-Kris Carr

Heeft het lezen van mijn blog je geïnspireerd of heb je vragen? Laat het me weten! En bedenk: delen is altijd fijn. Let’s make the world a better place. <3

Wil je voortaan op de hoogte blijven en geen enkel verhaal missen? Schrijf je dan hier in! Liefs Lotte